Hadrijanovi memoari

Stanje: Spoljasnost slike, unutrasnjost kao nova!
Autor: Margerit Jursenar
Godina izdanja: 2004
Povez: tvrd
Pismo: ćirilica
Br. strana: 352

Izmisljeni memoari nesumnjivo ugadjaju sklonosti publike za istorijski roman, ali ovde je postignuto vise od rekonstrukcije jedne atmosfere koju je izabrao autor: atmosfere rimskog carstva uoci propasti. Naime, Hadrijan je car, svestan svoje duznosti i zeljan da je dobro izvrsava. On je i covek sa svim slabostima. Najzad, i pre svega, on je istaknuti predstavnik jedne kulture i filozofije zivota... On zapaza prvu naprslinu u toj ogromnoj zgradi i u stanju je da to primi jedino kao kraj sveta, sa istom vedrinom s kojom prima i sopstveni, isto tako neizbezan kraj. Postaje svestan svoje samoce i nemoci da ovlada tokom stvari: kob je jaca od volje ljudi, pa bili oni i carevi i polubogovi. Ali bar kao covek, na mestu na koje ga je postavila sudbina, moze da uzvrati svojom lucidnoscu, spokojnim prihvatanjem duznosti koje proisticu iz njegovog polozaja, ma kako bila nedelotvorna akcija koja iz toga proistice. S talentom koji romansijeru daje prevagu nad istoricarem, a moralisti nad romasijerom, Margerit Jursenar obnavlja jedno shvatanje o coveku i zivotu o kome bi mogli da razmisljaju i nasi savremenici, takodje svesni da prisustvuju kraju jedne civilizacije.